Ey Güneş! Ne diye engelliyorsun beni.
Bırak ta seyredeyim memleketimi.
İnsan sevince özlüyor görmediğini,
Her dem özleyince anlıyor sevdiğini.
Senin ise nurun gölgeliyor gözlerimi
Düşünmek lazım nur hiç gölgeler mi?
Demek ki beşerin neyse görmek istediği;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta