Melegim Şiiri - Fevzi Ögrenmis

Meleğim
Sen öyle bir zamanda geldin ki bana,
Meleğim...
Tam da karanlığın
Yüreğime çöktüğü anda.
Derin bir kuyunun
En dibinde kalmışken,
Kimse sesimi duymaz sanırken,
O öpülesi ellerinle
Tutup çıkardın beni.
Yeniden nefes olmayı,
Yeniden gülmeyi,
Yeniden umut etmeyi
Sen öğrettin bana.
Şimdi söyle,
Ben seni nasıl sevmem?
Sen sadece bir insan değil,
En zor anımda
Karşıma çıkan
Bir mucize gibiydin.
Ben seni
Unutulacak biri diye değil,
Ömrüme yazılmış
En güzel dua diye sevdim.
Sevgim öyle sıradan değil;
Saygıyla, özlemle,
Yüreğimin en güzel yerinde
Taşıyorum seni.
İyi ki geldin...
İyi ki dokundun hayatıma.
Çünkü sen geldikten sonra
Ben, yeniden ben oldum.
Fevzi Öğrenmiş
16 Temmuz 2026