Melankolik tarafımın hükmü altında ruhum
Adını adlandırmak istemediğim bir duygu damarlarımda
Vesikalık fotoğrafların donuk formatında,
İsimlendirilmemiş bir duygu aramaktayım.
Melakolinin rengidir bende mavi
Ve en sevdiğim renktirde aynı zamanda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta