Mektup Şiiri - Hüseyin Furkan Höktem

Bazen gitmek ve kalmak arasındaki ip boynuna dolanır.
Ne yaşayabilirsin, ne de ölebilirsin kendi isteğinle.
Balıkları beslediğin akvaryumun bile bi’ gece de bulanır.
Ne temizleyebilirsin, ne de besleyebilirsin ellerinle.

İşte bi’ gece derin düşünceler de boğuldum.
Düşündükçe harlandı aklımdaki ateşler.
Ben yürüyorum sanıyordum da duruldum.
Beni uzak tutar mı ölümden dikenli kafesler?

Yarım nefesler, sönmek bilmeyen sigaralar;
nice sorunla savaşır bedenim ses etmeden.
Ve bende anlatamam bunu, yazarım bi’ mektup.
Giderim sessizce buralardan kimse bilmeden.