Mektup Şiiri - Muhammet Bora Candan

Muhammet Bora Candan
172

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Mektup

Şiirler benim bilinçaltı çöplüğümdür.
Yazdıklarım sanmayın ki yüreğimi kanatır.
Şiirler bana bir zincir değil,
Zamanda yolculuk yapmamı sağlayan
Yakuttan bir kanattır.

********************

Seni ilk gördüğüm anda
Henüz aşk nedir bilmiyordum.
Ama bir şeyler vardı
Adını koyamıyordum.
Çok küçüktüm…
Sadece detaylı olarak hatırladığım şey,
Anneme seni
Erkek arkadaşlarımdan önce anlatmıştım.
Aslında ben hep seni anlatmıştım
Anneme, kâğıtlara, hayallerime, kalbime…
O sıralar şiir yazmıyordum senin için
Yalan değil.
Ama şiir gibi hayaller besliyordum.
Her ne kadar çocukça olsa da
Her okuduğum masalda
Ya da hikâyede
Ya senin beyaz atlı prensin oluyordum
Ya da seni her şeyden koruyan gizemli bir güç…
Henüz yazmayı yeni söktüğümde
Defterimin en arka sayfasına adını yazdım
Kimi harfi eksik,
Kimi harfin ne olduğu belirsiz…
Bir de kimse görmesin diye
O sayfayla defterimin kapağını bantladım.
Bazı dizilerde ve filmlerde
Aşkın ne olduğunu öğrendim
Ve sana hissettiğim duygulara
Bir isim koydum.
Bu ismi çok beğenmiştim
“Aşk” kısa;
Ama yakıcı bir tarafı vardı bu kelimenin…
İlk olarak,
En yakın arkadaşıma söyledim:
“Ben …….’e âşığım.”
O bile alttan alta alay etti benimle.
Ben nasıl olur da sana söyleyebilirdim.
Ya incinirsen,
Ya beni reddedip azarlarsan
Ya ikimiz de benim yüzümden
Diğerleri tarafından rencide olursak…
Teknolojiye ve bilime
Henüz o yaşlarda bile hayrandım.
Kansere çare bulmak isterdim.
Dostlar benden bilgisayar oyunu isterdi;
Ama ben sadece sana getirirdim.
Bundan da büyük bir zevk alırdım.
Cd’lerle o kadar çok vakit geçirirdim ki
Sana en iyi oyunları ayarlayabilmek için…
Birlikte müzik dinlemeyi,
Film izlemeyi,
Hatta bilgisayar oynamayı hayal ederdim.
Canımda çok severdim seni,
Henüz o yaşta,
Öl desen ölecek duruma gelmiştim.
Bir gün bir cd’nin içine bir yazı dosyası ekledim.
Beyaz puntolar “Seni Seviyorum.’’ Yazdım.
Bir kıza nasıl açılır hiçbir fikrim yoktu.
O cd’deki yazı dosyasının arka planını
Beyaz dışında bir renge getirmediğin sürece
Yazdığım yazı okunmuyordu.
Çok bekledim;
Ama anlaşılan sen o yazıyı görmemiştin.
O zamanlar seni sevmekten fazlasının
Elimden gelmeyeceğini anladım.
Bulunduğum ortamın kurbanıydım.
Altın, çöplükte değerini yitirmez;
Ama elbette fark edilene kadar…
Ben senin incinmeni hiç istemedim
Hem de hiç…
Yavaş yavaş büyüyorduk.
Ben seni herkesten farklı görürdüm.
Sınıfta gizlice başımı sıraya koyup
Hayran hayran seni izlerdim…
O yaşta da olsam
Bir erkeğin içini çekerek ağlaması
Nedir bilir misin sen?
Tahsin’den ve Tekin’den seni çok kıskanırdım.
Bir erkek yanına gitse kıskanıp ben de gelirdim.
Adeta ben Cedric’tim sen ise Chen…
Bir gün artık benden cd almaz oldun.
Acaba neyi yanlış yaptım diye çok düşündüm.
Sen annem olmuştun sanki, ben de babam;
Ama duygularımı belli edemiyordum.
Evcilik oyunlarından çıkar olduk,
Filmlerdeki ve kitaplardaki yaşayışlar
Uzaklaştı bize birer birer…
Senden daha fazla sevebileceğim tek kız
İkimizin kızı olabilirdi ancak.
Sen kadar sensizdim,
Senden de benden de daha fazlaydı sevgim.
Henüz o yaşlarda bile anlamıştım:
Ömrümüz bekleyerek geçiyordu.
Haklı olmak hiçbir şeyi değiştirmiyordu.
Sen derse gelmeyince
Ben hep panik olurdum.
Bana verdiğin her ne ise,
Sırf sen verdin diye severdim
Ve saklardım.
Kim bilir belki de dolabımda
Senden aldığım
Kaç gereksiz defter yaprağı biriktirmiştim.
Ve bir gün sen gittin.
Sen gittin,
Ben yerine kimseyi koyamadım.
Ağaçlara, sıralara, tahtalara kazımadım adını;
Çünkü sen,
Adını kazımam gereken yerdeydin zaten.
Sen gittikten sonra hep bir şeyler eksikti
Sen gibi,
Seninle birlikte sevdiklerim gibi…
Sana kızamazdım,
Kızmak için kıyamazdım da.
Sadece minibüsten inenler arasından
Seni arayabilirdim.
Sen hangi kararı seçtiysen
Benim için hep haklı yine sendin.
Âşık olduğum insanın hayaliyle
Aramızda bir sır olarak kaldı umutlar.
Ya ne yaptığımı bilmiyordum
Ya da bildiğimi bilmiyordum.
Sen bir daha geri dönmeyecektin.
Ve bir gün bir yerde
Birinden duydum,
Biriyle sevgili olmuştun.
Henüz o an anladım ki,
Hep en çok sevenlerin canı yanarmış,
Hep en çok sevenler kırılırmış…
Sonra aylar, seneler bir akarsu oluşturdu
Aktı önümüzden birbirimizden habersiz.
Benliğimden parça parça yerlere döküldü aşk,
O çok sevdiğim kelime
Artık bana acı verir olmuştu;
Ama yine de
İkimiz de sevmekten vazgeçemiyorduk,
Anlayacağın kaçırmıştık ayarı…
Ben hep seni seviyordum,
Sen ise hep başkalarını…

Nisan / 2010

Muhammet Bora Candan
Kayıt Tarihi : 28.09.2026 13:58:00