Ellerimden tutunuz!
Bir park köşesinde kaybediyorum aklımı.
Sayhalar atıyor kargalar üzerime.
Pervazların dibinden ayrılamıyorum.
Ne Gorgias anlayabilir deliliğimi,
Ne de Nietzsche.
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta