İlk mektup alışım değil bu
Memleketten
İlk değil yangını yüregimin
Her gün bir çentik atarken
Yüregime
Hayat
Bu seferki neden derin
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




..içimi sızlattınız, tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta