tahtadan pinokyo kağıttan gemiler,
pancardan araba,ağaçtan kaval yaptığım günlerim,
neden şimdi hiç yaşanmamış gelir,
nostalji denip geçiştirilir!
gözyaşlarım neden içime akıyor,
neden utanıyorum haykırmaktan yaramaz bir çocuk gibi.
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta