Gece mehtap, yıldız yok gökyüzü kapkaranlık.
Kimsesizim içimi karartıyor yalnızlık.
Karanlık ve yalnızlık korkutuyorlar beni.
Hep böyle gecelerde arıyorum ben seni.
Gece yıldız, mehtaba ben ise sana hasret.
Neredeysen geliver haydi! Et biraz gayret.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta