Mehtabı Seyyah Şiiri - Tuğrul Özdemir

Tuğrul Özdemir
292

ŞİİR


1

TAKİPÇİ

Mehtabı Seyyah

Derin ve içli cümleler
Aşka dair, ayrılığa dair
Birikmiş yorgunluğum
Ve demlenmiş bir yürekle
Akşamları yıldız avlardım
Zifir gece gözlerinde
Yıldızlar dans ederdi saçlarında
Elimizde aşkın meyi
Sarhoşluk her dem başımızda
Birlikte açılmıştık aşk denizinde
Kader denen sandalla
Kürek çekmedik
Akıntıya bıraktık sandalı
Ne oldu kaldıramadık aşkı
Akıntı mı, sandal mı, rüzgar mı
Hangisi yordu bilemedik
Hangisi zordu göremedik
Sonra aşk rüzgarı dindi
Aşk denizi sakinleşti
Kader sandalı durdu
Bahtım karadı gece gibi
Sen geceye karıştın
Bilmem hangi yoldan gittin
Tek kaldım
Yapayalnız aşk denizinde
İsyan ettim kader sandalına
O an anladım
Günaha girdiğimi
Kaldırdım ellerimi havaya
Gözlerimi diktim Yüce Mevla’ya
Seni gördüm gökyüzünde
Mehtap olmuştun
Karanlık dünyamın ışığı
Gerçek Aşk’ı bulmuştun.

Ali & Tuğrul Özdemir
Seyyah-ı Aşk & GGGG
10.10.2012

Tuğrul Özdemir
Kayıt Tarihi : 9.1.2013 00:03:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Seyyahın mehtabını anlatan bir şiirdir.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!