Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Ben Karadeniz’in Sinop il’inden,
Merkez İlçesi Korucuk Köy’ünden,
Korucuk Köyünün Göğlügöl’ünden,
Arif oğlu Mehmet Yaş’ım arkadaş.
Tahsisen 54 doğduğum tarih,
Ne günü, ne ay’ı, ne yılı sarih,
Burada da oyun oynamış talih,
Belli değil gerçek yaşım arkadaş.
En büyüğü benim onbir kardeş’ten,
Dördü, babamızın iki’nci eş’ten..
Hakikât bir gömlek olsa ateş’ten,
Ben sırtımda taşımışım arkadaş.
Tahsil hayatımda hep güm’e gitti,
Ortao ...
