Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Yetim bir yavruyu, pek üzgün gördüm,
Yürek yandı, pişti, köze dokundu.
Saçını okşadım, derdini sordum,
İç çekti, ağladı, öze dokundu.

Ölüm derdi her canlının başında

Sular coşup, yeşerince çimenler
Çiçekle süslenir bizim yaylalar
Karlı doruklarda yüzer dumanlar
Dağlara yaslanır bizim yaylalar

Sümbül boynun eğer, laleler güler

Dörtnala gidiyoruz ufuk açan çağlara.
Ölümüne bağlıyız Gül bitiren bağlara.
Engelleri aşarız, sevinmesin hainler;
Al Bayrağı dikeriz yalçın yüksek dağlara.

Bu gece Regaib, geldi üç aylar.
Bol bol doğıtılır hisseler, paylar.
Gönül huzur bulur, Hak'kı andıkça;
Burda kazanılır, ulvi saraylar.

Gitmek mutlak ama, yeri, zamanı;
Nerede, ne zaman bilen var mı ki?
Azrâil geldi mi, vermez amanı;
Ben gitmem deyip de, kalan var mı ki?

Vatan, Millet sevdalısı;
Bir can Bülent Uygun hoca.
Futbolun delikanlısı;
Aslan Bülent Uygun hoca.

Memlekette vardı nâmı

Düşman girse köşe, bucak kaçarlar
Hırsız yandaşları polis taşlıyor
Bölene, talana kucak açarlar
Vatanını koruyanı dışlıyor

Görür görmez şaştım kaldım;
Bu nasıl sarılmak böyle?
Acanslardan bilgi aldım;
Bu nasıl sarılmak böyle?

Bir masa kurdular altı ortaklı!
Örtünün altında yedinci saklı.
Her birinin ayrı hesapları var;
Düşmanları ortak, kafalar farklı.

Mehter çalınırken sırtını dönen;
Herhâlde ülkemiz halkından değil.
Milli değerlere bigane kalan;
Herhâlde ülkemiz halkından değil.