Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Mısra mısra dokuduğum;
Ömrümü yıllar götürdü
Yandı, bitti varım, yoğum;
Tükendi küller götürdü

Ömrün süresini sorarsın bana;
Bir gülün açıp da solana kadar.
Geldiği ev baki değil mihmana;
Misafirlik günü dolana kadar.

İnsanın emeli olsa da uzun

Biçare hâldeyim görün, duyan yok;
Çöktüm kaldım dizlerimin üstüne.
Söylenir dururum bakıp, sayan yok;
Söz koyarlar sözlerimin üstüne.

Canım kızlarımı geldi göresim.
Görmenin tadını vermiyor resim.
Özledim canlarım hem çok özledim;
Ölünceye kadar geçmez hevesim.

Yaş, atmış ikiyi geçti gidiyor
Kocadıkça dertler sökün ediyor
Gönül: yapılacak işler peşinde;
Bedenim: yorgunsun, dur gitme diyor.

Bir duruşun var ki, vasfı pek yaman;
Sevdanın resmini çiziyor gibi.
Türlü çiçeklerden birikmiş harman;
Dünyamı güllerle beziyor gibi.

Kâdir Mevlâ'm hiç kimseyi;
Gözden, gönülden düşürme.
Olgunlaşmamış meyveyi;
Kendi dalından düşürme.

Yüreğimde açan beyaz bir gülsün;
Baldan leziz, kardan sadesin güzel.
Aşkın balı peteğine dökülsün;
Dolusu içilmez badesin güzel

Gönül kırıldı mı kaynak tutmuyor;
Gönlümüzü fena kırdın be usta.
Bu yapılan hiç aklıma yatmıyor;
Yolumuzu sarpa sardın be usta.

Dünya malı gelir geçer;
Gönüllerde yer tutmalı
Nice kapıları açar;
Gönüllerde yer tutmalı