Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Utanacak söz söyleme, ne olursa olsun sebep.
Güzel ahlak sahibinin, sözlerinde olur edep.

Mehmet Postallı / 2015

Bir evimiz vardı, toprak kokulu
Erkenden kalkardık, gözler uykulu
Bazlama pişerdi üstü buğulu
Sacın üzerinden hemen kapardık
Çökelekli, kefli sıkmaç yapardık

Sen düşmanlık yapmasan, dost kadrini bilemem.
Köpekleşip, kapmasan, ben kendime gelemem.
2016

Yârin uğrun bakışları,
Yüreğimi kor ediyor.
Sevdiğini biliyorum,
Söylemeye ar ediyor.

Öyle uzaklardan izler

Görgüsüz kişinin görme yüzünü;
Adap bilmez, tatsız, tuzsuz konuşur.
Bir adam belleyip, açma özünü;
Sırrını saklamaz, ussuz konuşur.

Alay etmek için hep eksik arar

Helâl, haram demez, çalar, çarpar yer
Sakala sığınan düzenbaza bak
Alışverişte gör, işbaşında gör
Hacı zannettiğin utanmaza bak

Dili pek ballıdır, zinhar inanma

Geldim, kaldım, yedim, içtim
Hakkınızı helâl edin.
Kondum, göçtüm, ektim, biçtim
Hakkınızı helâl edin.

Ben, Hakka dayanmışım, hiç minnet etmem sana!
Ne sen gel cenazeme, ne çelenk gönder bana.
Hırsız, hain istemem, tam inanmışlar gelsin;
Dost yürekler, pak eller taşısın kabristana.

2016

Sonbahar rüzgârı değdi yaprağa
Sararan yapraklar düştü toprağa
Gönlüm viranedir, mahzundur şimdi;
Umudum, can suyum gitti ırağa.

Kural böyle konmuş, ölüm var madem
Boşa harcanmasın, kıymetli bu dem
Ölüm yokmuş gibi yaşamaktansa;
Gideceği yeri düşünsün adem.