Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Kışlasından çıktı, Türk'ün Ordusu
Bütün düşmanları sardı korkusu
Sinsi oyunlarla, bin tuzak kuran;
Kalleş ABD'nin kaçtı uykusu.

Oğlum sana birkaç nasihatım var.
Gaflete dalıpta unutmayasın.
İçkiden uzak dur, oynama kumar;
Ömrünü kahvede çürütmeyesin.

Doğru kişilerin, dinle sözünü

Askere, Polise kurşun sıkanı;
Nasıl affedeyim, nasıl seveyim.
Bayrağıma fena gözle bakanı;
Nasıl affedeyim, nasıl seveyim.

Bir gurup hainin bitmiyor kini

Nasıl bir haldeyiz ermiyor aklım!
İşlenmedik bir melanet kalmadı.

Zulüm kol geziyor bütün dünyada
Mazlumlara gün, merhamet kalmadı

Şerefli insanın sözü senettir;
Erkekçe konuşur, her hali nettir.
Yalancıya nasıl güveneceksin?
Amacı aldatmak, kendi namerttir.

Sende utangaçlık, bende suskunluk;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?
Sanma ki, bendeki bir unutkanlık;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?

Mimiklerim donuk, dilim yetersiz

Sende utangaçlık, bende suskunluk;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?
Sanma ki, bendeki bir unutkanlık;
Sevdiğimi nasıl söyleyeceğim?

Mimiklerim donuk, dilim yetersiz

Verdiğin ikrarda dur;
Gidip cayma nazlı yâr.
Gönlümü eyle mamur.
Yürek oyma nazlı yâr

Yürek var, yürek yakar

Rabbimin rahmeti iner toprağa;
Çatlaklar kapanır, kıraçlar güler.
Yemyeşil çayırlar döşenir dağa;
Çiçekler açılır, yamaçlar güler.

Çevreyi sarınca bahar kokusu,

Burası sıradan bir mabet değil,
Kimin huzurunda olduğunu bil.
Yönünü O'na dön tazimle eğil,
Başların secdeye vardığı yerdir.