Mehmet Postallı Şiirleri - Şair Mehmet P ...

Kökü, başı belli değil
Suçu beş, on, elli değil
Önüne gelene çatar;
Temiz, tatlı dilli değil

Benim de bir kızım var, kızların en güzeli
İçimde yankılanan yüreğimin gazeli
Hak versin muradını, gam, keder göstermesin;
Adını derken dahi titrer gönlümün teli.

Mehmet Postallı / 2022

Has bahçeyi saran kara çalının;
Köklerini kurutmalı tamâmen.
Zehir saçan diken dolu dalının;
Liflerini arıtmalı tamâmen.

Meydana çık, gel şöyle, uzaktan ürme köpek;
Senin hakkın, Milletten, ölümüne bir kötek
2016

Karnemize baktık kırık notumuz
Her yerden damlıyor delik çatımız
Sürsek de gitmiyor hedefe doğru;
Dost eline yol almıyor atımız.

Mehmet Postallı / 2026

Sağlı, sollu dört koldan teröristle ittifak!
Kimin için kuruldu, saman altındaki fak?
Cumhur sizi tanıyor, mertçe çıkın ortaya;
Sizin bildiğiniz yol yalan, iftira, nifak.

Kış güneşi dağın ardına sindi;
Ayaz sokaklarda cirit atıyor.
Henüz daha yeni girdi ikindi;
Kaçarak gidiyor, erken batıyor.

Bir kısım insanları anlamak mümkün değil!
Fayda gelecek yere, yerlere kadar eğil.
Bu nasıl bir kişilik, ne biçim bir karakter;
Nerden eserse rüzgâr o yana döner meyil.

Gençliği harcadım, bitti sermayem;
Ben kendi kendime yetemez oldum.
Noktalanmak üzre hayat hikayem;
Lokmayı çiğneyip, yutamaz oldum.

Ellerim titriyor, dilim dönmüyor

Gönül dağıma kar, dolu yağdırdın;
Ağustos ayında dondurdun beni.
Güneşi dünyama tersten doğdurdun;
Namert yaylasına kondurdun beni.