KIZIM MELİKE
Bu gün yirmi üç haziran
Bu gün doğum günü kızımın
En mutlu günü bu gün
Nefret ettim kendimden bu gün
KÖHNE GEMİ
Dümeni kırık, yol bilmez iz bilmez
Köhne gemi ile yola çıkılmaz demiştim
Oysa sen beni dinlemedin bile yiğidim
Eskimiş tahtaları, çürümüş kaburgaları
KÖR KUYU
Düşmüşüm Kör bir kuyuya
Yusuf misali çırpınır dururum
El uzatmaz oldu bana
Ne dost nede yar.
ÖNCE VATAN
Henüz onüç ondört yaşlarında
Bıyıkları terlememiş dudaklarında
Ana bacı kardaş değil umurlarında
Önce vatan, önce vatan dediler
ONUR’um
Bir kuşkanadı, canhıraş çırpınış
Avuçlarımdan akıp, kaçıp giden
Can havliyle yanıp tutuştu bebem
Yüreğimden bir parça, uçup giden
NEYLEYİM
Kırdın beni be arkadaşım
İncidi sözlerinle yüreğim
Hak etmedim ben bunu
Hak etmedi çocuksu yüreğim
Üzümün kınalı ellerde dillenişini
Şaraba şehvet veren şerbetini
Gönüllerde ateş gibi aşka gelişini
Şarabın şiire aktığını görmeye geldim.
Meşurmuş Üzümün, Şarabın dünyada
Üşüyorum deme sıcak yuvanda
Bir de düşün Sarıkamış’ta yatanı
Önüne gelen yemeğe burun kıvırma
Unutma sakın Sarıkamış’ta yatanı
Oyun çocukları yüklenmişler yükü
SEN
sevdan yüreğime saplı bir hançer
ilacım sensin tabip sen
aşkınla cayır cayır yanan ben
Ateşim sensin derman sen
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!