Tut elimden, tut elimden
Sana yoldaş ben olayım
Gel çıkalım şu yollara
Derdini ver ben çekeyim
Uzak durma, acı bana
Gül yabana atılmasını
Cana ağı katılmasını
Zalim yüzün hiç gülmesin
Gül bülbüle ağlamasın
Zamanda mahşer olmasın
Kêfa min jî te re tê
Yar, tu gula evînê
Evîn jî zehf pîroz e
Dilê me bo evînê
Baran barî av rabû
Yara min jî bêdeng e
Sen Zinê, sen Aslı'danda güzelsin
Hayranım gözlerine, kaşılarına
Kınalı keklik gibi seken dilber
Ben açım sana, düştüm yollarına
Kahkülerini yan tarayan dilber
Güzel, çok güzeldir başındaki sarmalın
Dünyaya nurdur, yüzündeki gül cemalın
Belinde kemer var, ayğanda da nalın
Kolların arasıda ölesim var benim
Halkların yiğit bacısı, sen bahar mısın?
Bi heyfa vê cîhana agir lêketî, heyfa vê cîhana ber kêran
Rûmeta mirovî, di bin lingan de ye
Dilkevirî ye
Bêbextî ye
Xem ji bi dinya yê re rehm nekir
Êdî ezman bi ser de
Dağda yetişen pembe, mor fundalar
Toprağına tohum düşen tarlalar
Yanık bir kaval sesi duyuluyor
İnliyor yer, gök yankılanıyor dağlar
Hiç görünmemiş acının böylesi
Şu dünyada ne çok direniyorum
Yürek derdimle yâri soruyorum
Sevgi seliyim, gönül nidasıyım
Zalimlerden aman dilenmiyorum
Bin ah, bin of ile haykırıyorum
Warê min warê gulan e
Germa min germa dilan e
Derdê min nav de giran e
Wek keştîya ser pêlan e
Dîsa xema min carî bû
Gülüşlerin ufukları sardığı, rıhtımları kalabalık fakat benim gibi yalnız
Ilık bir yağmur sonrası, sonu görünmeyen
Bir deriyanın sahilindeyim
Bu gece
Zaman upuzun bir yol gibi
Islanan kirpiklerim, bir rüzgarın ağzında asılı


-
Ümmü Eymen
Tüm Yorumlarhakikaten duygu dolu ders verici nitelikte bir şiir, kutlarım.