Gözleri parlıyordu, onu görünce korkuyordum,
Gözler gözlere donunca, bunun adı sevdaymış.
Ben kavuşmayı hayal ettikçe, mutlu oluyordum,
Başıma gelene sevda dediler, meğer belaymış.
O yürüdü, gözlerim yürüdü ardından, kararmadı,
Kafam çarpıldı da duvara, ölümü hesaba katmadı,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




benim bu şiirinizi okuma sebebim
öncelikle adı dikkatimi çekti
neyse
iyi işlenilmiş ve güzeldi
tebrikler
iyiki okumuşum dedim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta