Bazen yıllar eskitemez,
Bir gün bir ömür kadar uzun olur.
Bazen en büyük fırtınalar bile,
dalgalarda değil,
sessiz denizlerde olur.
Bazen bir ağaç göğe değil,
toprağa uzandıkça büyüdüğü olur.
Bazen de bir taş bile,
damla damla akan,
suyun sabrına yenildiği olur.
Meğer…
Gün yıllara,
sessizlik dalgalara,
kök dallara,
suyun sabrı taşlara gizlenmiş.
Ancak kimi,
yılları sever.
Kimi,
dalgaları…
Kimi,
dalları…
Kimi,
taşları…
Bense…
Görünende değil,
görünmeyendenim.
Ve sen…
Bir günün ömre,
sessizliğin fırtınaya,
kökün göğe,
suyun da taşa
vardığı hakikatsin.
Kayıt Tarihi : 18.07.2026 09:37:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!