Bir garip adam.
Sevgilim!
Hangi gözleri incitsem,
faili bir kül kedisi olur, melanet hırkası
biliyorum,
Kendimi fazla zannederken
Gözlerinin çizdiği ufka yürürken buluyorum kendimi,
Susalım artık!
Sarı güllerin aşk’ına yada ‘’Iras’’olan bakışlarına.
Kimseler görmesin,
Aşk olurcasına….
Ekşi ile tatlı arasında bir prometheus nidasıyla gözlerinde ki perdeye asıldım durdum,
Gizlidir aşikar olmayan yanım ve diğer aşk yarım, günler vardır hep bir benzetme yaşadım…
Kusura bakma sevgili!
Gözlerinin içinde boğulmak değildi niyetim…
Kitaplarımın arasında gezinen gözlerinin, siret’in karşısındaki derinliğini gördüm dolanmış yada dolandırılmış olan yüzümde, tıpkı Babil’in asması gibi yada suyuna düştüğüm hayallerim gibi…
Kötü bir nazar, suçlu bir şiir gibiyim, değdiğim her zerreyi avutur yada kavurur gibiyim,
Olmayan aklımı dar ağacında bulmuş gibiyim…
Neyse ki;
Ve…
An biter…
Vakit gider…
Yolculuk başlar….
Gırtlağa kadar dolusundur, bazı kelimeler kıyıda kalır.
Mizanın kefesinde uçsuz bucaksız Sırat’a
Ekmek gibi 2’ye böldüler aşk’ı
Gözlerin eksik kalmıyor, onlarda kirpiklerle gidiyor.
Bilirim sendeki yollar ben'lerinde gizlidir, beyhude ve çıkmazlarda…
Sesinde ne var bilmiyorum ama;
Ağzının kenarındayım,
Surların dibinde,
Zaman gündüzün yarısı;
Belki de çeyreği!
Bende sert bir ıhlamur kokusu sende karanfil,
Ceplerim dolmuş, şiir olmayı kafasına koymuş tonla kelimler ile
Sol yanımı örtmeye çalışan doktorun gassal edası ile
Dikiyorum yüreğimin üstünde ki çizgileri


Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!