Iras Şiiri - Meczup Şair

Susalım artık!
Sarı güllerin aşk’ına yada ‘’Iras’’olan bakışlarına.
Kimseler görmesin,
Aşk olurcasına….
Ekşi ile tatlı arasında bir prometheus nidasıyla gözlerinde ki perdeye asıldım durdum,
Gizlidir aşikar olmayan yanım ve diğer aşk yarım, günler vardır hep bir benzetme yaşadım…
Ve Hep yumdum,
Ve Hep Koştum,
Sırat’ı hep sen olan bir köprüde…
Edebi bir ebedi olma fiziği ile çatık kaşlarımın kimyasında hissettim,
Yivleri silinmiş tüfekten gelen aheste aheste yumuşaklığı,
Atlıyorum artık kitap sayfalarımın üstünden,
Seni bir daha geri getirircesine,
Tıpkı;
Aşk olurcasına…Hep koşarcasına…
Özledim, içim yana yana…
Kaderin Apansız ivmesi karşısında sevdim
Omuzlarında ki yük ile sevdim
Ulaşılamayacağını bile bile yüksek rakımlarda uzaktan sevdim…
Gözümden değil , kaderimde olduğun kadar sevdim…
Ölemeyeceğim kadar değil yolda yanmak için sevdim…
Bir tek bakışınla dünyayı sarsarak haya ile sevdim…
Üşüdüğün yerde kor olmak için değil, ateşe karşı uçan Lepidoptera gibi sevdim…
Bilmezler ki,
Üç parçaya bölünmüş yitik hayallerimin içinde nasıl da tek yürek olduğumu,
bilmezler ki
Elini tutmanın değil de sana bakmanın kıymetli olduğunu…
Tıpkı; Aşk olurcasına…
Hep koşarcasına…