Meçhulündür bu sevda
Savursun karayel dünyaya
Serpilsin yüreklere, kazılsın akıllara
Yeşersin tohumlar düşünce toprağa
Gök gürlesin, boğulsun gözyaşlarına
Kopsun fırtınalar, taşsın denizler, vursun karaya
Patlasın yanardağlar yer yarılsın baştanbaşa
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




çok beğendim, tebrik ederim...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta