Bulutlara bakıp sordum ben bugün,
Aşktan kurtulmanın ilacı varmı
Baktı dedi nasıl düşünürsünüz
Bızım olmamızın mayası aşktır.
Bu dünyayı canlı,cansız yaratan
Allaha varmanın takatı aşktır.
Bu memleket bana yabancı geldi
Ayrılma isteği çoktan uyandı
Gözlerimden artık yaşlar boşandı
uzaktan,yakından bakan anladı.
Günler geçti,aylar geçti
Bir an bile unutmadım
Gözyaşlarım sel oldu.
Aklımdan çıkmadın
Yazar oldum
Şair oldum
Ya huriyı , ya melekı
Büryêvê bı qelemê nekşı
Çavêvê mina fincanê
Ev nezera vê esmerê
Lı ber çavêmı sipiyı
ah benim halimi görsen
Nasıl eğilip büzülmüşüm
Senin yolunda
Durmadan tespih çeker gibi
Sayiklayip dururum seni
Ne gecem gece,ne göndüzüm gündüz olmuş
Aydınlığı büyüler bizi
Aydınlığı büyüler bizi
Çengeller ve zincirlerle bağlandı yerinde
Dağlar çökse belki bu kadar acı vermez
çekindiğini ima ettığıni bilmezmiyim
Güneşın doğuşu umudumuzdur
karamsarlık denildimi güneşi hatırlarım.
Aydınlığı hayatın başlangıcının müjdesi
acı ve sevincimizin başlangıcı
Her doğuşu taze bir başlangıçtır
onunla diriliriz.
Ay ışığında görünen uzaklık.
Kelebeğın ömrü kadar kısa,
karanlığa değen
büyük bir yaraydı;
parladıkça uzaklaşan
bir ırmaktı,
Hararetli bir sıcak başladı
Her yer yemyeşil
Çiçeklerın kokusu yayiliyor.
Kelebekler rengarenk
Kuş sesleriyle cıvıl,civıl etraf
Artık gömlekle çıkıyorum
Aynı duyguları yaşar herkes sanmışım,
Oysa duman bacamızdan geliyor.
Dumanı tüteni hiç görmemişim,
Anlatmaya yetmez kelimelerim,
Sürekli gelgitlerde bocalayan,
Benmişim…




Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!