Mazideki Köyüm Şiiri - İbrahim Bozkurt

İbrahim Bozkurt
70

ŞİİR


2

TAKİPÇİ

Mazideki Köyüm

Ben çocukken, herkes köyde yaşardı,
O tarihte gurbet nedir bilmezdik?
Toprağı karasabanla sürerdik,
İmece usulü ekin biçerdik.

Buğday sapını dövenle döverdik,
Taneyi sapında ayırmak için.
Dört dişli yabayla harman yellerdik
Tahılı merkeplerle eve taşırdık.

Yaz gelende yaylalara çıkardık.
Sürüleri otlaklarda, güderdik.
Onikide berliklere gelirdik.
Koyunun, keçinin sütün sağardık.

Kekik kokan temiz hava koklardık.
Tereyağı, peynir, tulum yapardık.
Sofrada süt ürünü eksik olmazdı.
Yayla günlerimiz mazide kaldı.

Köyümüzde hayvancılık ilk başta,
Toprağa tahıl, fasulye ekerdik.
Kaysıcılık öne çıktı revaçta,
Kirazı, elmayı saymak gerekir.

Köyümüzde sulu tarım yapılır.
Herkes kendi toprağıyla uğraşır..!
Traktör temel üretim aracı,
Kör talihini yenmiş Karaterzi..!

Köyümüz Alevi, Sünni yaşardık,
Hiç kimseden saygısızlık görmedik.
Gençler birbirine kardeşten öte,
Saygı, sevgi zirve yapmıştı köyde..!

Hatırı sayılır insanı çoktur,
Ahali ailenin fertleri gibi,
Anne baba kardeş gibi yaşardık,
Böyle bir örnek yoktur dünyada..!

Zaman bindokuzyüz altmış sekizde,
Köye sağ, sol siyaseti soktular.
Ne gelenek kaldı, ne töre kaldı.
Köyü harap etti ajan fosiller..!

Bir oyunla toplum tezgaha geldi.
Karakol kapısı bilmeyen köylü..!
Gece, gündüz taşındı karakola,
Zulümü yaşadı, masum köylüler..!

Dün olduğu gibi bugünde aynı,
Tezgah yine garibanın başında..!
Zengin yaşamına devam ederken,
Yoksul kaderine razı edilmiş.

İbrahim Bozkurt
Kayıt Tarihi : 8.11.2019 21:37:00
Şiiri Değerlendir
Hikayesi:


Güncelleme tarihi: 10.10. 2017 1968 den 1980 tarihleri arasında ülkenin genelinde insanlarımız için acı tatlı çalkantılı Günler ve yıllar yaşandı. İster istemez benim köyümde bu konuda üstüne düşen payı aldı. İnsanlık adına kötü günler yaşadı.O günler bir daha gelmesin dileğimdir.

Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!