Zaman çığlıklar eşliğinde dağlarken yüreğimi,
Masum meltemler saçlarını savurdu yüzümden,
Sanma ki kokunu unuttum,sanma ki adın silindi,
Avuçlarımın tenine hasreti,
Matem olup süzüldü gözlerimden.
Kaç kez dolaştım gezdiğimiz yerlerde,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta