yıllanmış uğultusuyla taşın uyağına sokuldum
fısıltı eşliğindeydi sözün derinliği
sonuna kadar açtım ruhumun kapılarını
ve bekledim
rüzgar yönünü değiştirmeden
yeniden buluştum o nağmeyle
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




güçlü imgeler var, anlatım oldukça akıcı ve etkili..güzel şiir..selamlar...
Anlatıma ve imgelere bayıldım,yaratıcı birinin şiiri....
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta