Maviye Boyanmış Gece Şiiri - Özcan İşler 2

Sen gelmeden önce gecelerim
kapkara bir kuyuydu.
İçine bakınca sadece
kendi düşüşümü görürdüm.

Sonra sen geldin.
Kapıyı çalmadan,
izin istemeden,
sadece mavi bir rüzgâr gibi
içeri süzüldün.

Gözlerin iki parça gökyüzüydü;
birinde fırtına,
birinde sakin deniz.
İkisini birden içime boşalttın.

Artık gece olunca
karanlık bile çekiniyor benden.
Çünkü odamın her köşesinde
senin bıraktığın
deli bir mavilik yanıyor.

Bazen korkuyorum.
Bu kadar yoğun renk
bir gün solarsa diye.
Bazen de diliyorum
hiç solmasın,
beni kör edene kadar
mavi kalsın.

Sen geldin.
Ve ben
bir daha karanlıkta
kaybolamadım.

Özcan İşler