Sessizlikten doğar dalgaların sesi,
Kıyıda bekleyen umutlar gibi.
Her köpükte bir ömür saklı,
Her çekilişte bir veda gizli.
Gökyüzü eğilir maviye,
Sırlarını döker derinlere.
Martılar çizer özgürlüğü havaya,
Rüzgar taşır eski hikayeleri kıyıya.
Sen de bak denize, gözlerinle değil,
İçindeki fırtınayla gör.
Çünkü deniz sadece su değildir,
Kaybolanların aynasıdır, dönenlerin yuvası.
Bir gün sen de gidersin ufkun ardına,
Adını bırakıp tuzlu rüzgara.
Ama bil ki, her dalga geri döner,
Ve her kalp bir liman arar sonunda.
Deniz susmaz... Sadece dinlemeyi bilenlere konuşur.
Muhammet Salih ZenginKayıt Tarihi : 9.08.2026 22:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Konusu:Denizin insan ruhuna ayna oluşu ve dönüşüm yani özünde ayrılık, özlem ve umut, deniz üzerinden insanın kendiyle yüzleşmesi




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!