MAVİDE KALAN
Akşam kıyıya eğildi,
martı sustu ufukta;
deniz, çekildi içimden,
mavi kaldı sesimde.
Ufuk yavaşça soldu,
rüzgâr aldı izlerini;
göğün tenha yerinde
sakladım söyleyemediklerimi.
Uzaklaştı yelken,
ardında ince bir iz;
kıyıda kaldım,
denize bıraktım içimi.
Gece indi sulara,
ay süzüldü kıyılara;
içimden bir kuş geçti,
kanadında sen kaldın.
YÜCEL ÖZKÜ
30 Eylül 2026/19:28
Kayıt Tarihi : 30.09.2026 19:31:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!