Rüzgar uğulduyor...
Yüreğimin dorukları karlı,
vakit gece...
Zaman, ipi kopmuş bir uçurtma gibi salınmakta gökmavisinde...
Karanlığın içinde bir maviyi arıyor gözlerim
Sıcacık bir maviyi,
Yeni doğmuş bir bebeğin süt mavi kokusunu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta