mavi mazidir özlemdir her daim
ve yaşanası ümitlerin sembolüdür
mavidir adı gibi.
her daim insanı mazisine götürür
tıpkı semadaki bulutlar gibi kara toprağa sarılır
ama hiç yüz vermez toprağa
daima akar durur su misali
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Yüreğinize sağlık şiirinizdeki emeğinizi kutlarım duygu ve düşüncelerinizi yüreğinizi ve yürek sesinizi yansıtan kaleminizi candan kutlarım.Saygı ve sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta