Uzaktan el sallayan mavi dalgalardı şahidimiz.
Ayaklarımıza doluşan kum taneleri sırdaşımız.
Yol ortasında bulduğun beyaz bir çiçekti,
Kumlara gömülmüş bir deniz kulağı,
Uzaktan bakan balıkçının gözlerindeki anlam değildi sevgimizin ifadesi,
Denizi yiyecek gören bakışlardı onlar,
Bir gün öğretir belki denizin hayat olduğunu, balıklar.
Sen uykusuzluk nedir bilir misin
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?
Devamını Oku
Tırnaklarınla yastığını parçaladın mı
Gözlerini tavana dikip
Düşündüğün oldu mu bütün gece
Ve bütün bir gün
Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç?




Ayrık otları dolanırken ayaklarınıza,
Sevdayı pislikleriyle boğan bakışlar utansın.
Yol ortasında kopardığın o beyaz çiçekte gerçekler,
Dudaklarından dökülen sözlerde anlam,
Gözlerindeki pırıltılarda,
Yarınlara umut olan…
güzel tamamlayış kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta