Tükenmiş,yılların yorgunluğu sırtında
Ağlamaklı bir görünüş ve mutsuzdu.
Bir adım atmak,geleceğe umutla bakmak
Sandığı kadar kolay değildi
Acırdı canı kimseler duymazdı.
Kafası tozlu bir böcek gibiydi.
Bunalmış,yıpranmış beyazlamıştı saçları.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta