Gün ağarıyor penceremde;
Gözlerimde uykusuzluğun külleri,
Midemde eski bir şarabın rutubeti,
Tipik yalnızlık senfonileri...
Nasıl avutmalı gönlümü,
Bilmem ki ne demeli...
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Olgulardan duyarlığa varış, giderek bir üslûp özelliği oluyor sende. Taşıdığı pırıltılara karşın ağır aksak bir şiir. Sakızlaşmış söylemler egemen. Senin zekice buluşların yok.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta