Bir sevinç çığlığı olsa gerek…
Baştan aşağı aydınlık.
Kaygı yok,
Bulaşmamış hiçbir yerine hüzün,
Bırakmamış yolda parçalarını
Ya da hissetmemiş ıslaklığını gözyaşının.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bir sevinç çığlığı olsa gerek…
Baştan aşağı aydınlık.
Kaygı yok,
Bulaşmamış hiçbir yerine hüzün,
Bırakmamış yolda parçalarını
Ya da hissetmemiş ıslaklığını gözyaşının.
Sanki bir deniz armağan etmişler ona…
O kadar özgür,
O kadar mavi
Ve o kadar tutkulu….
Bense sadece ay zifiri karanlıkta…
Saçtığı ışıkları kırılgan,
Gri kağıtlardaki şiirleri dilsiz
Ve ölüm nedir diye düşünecek kadar ÇARESİZ! ! !
harikulade kalemine sağlık
tam puan bensen
sevgi ve saygılarımla
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta