Mavi bir rüzgâr esti,
Gri olan gökyüzün,
Maviye kesti…
Bir kuş kondu sessizce,
kanadında sen vardın;
Gökyüzü seni andı,
ben yine sana kaldım…
Mavi bir rüzgâr esti,
savurdu içimdeki hüznü,
Gri olan gökyüzün
maviye kesti yüzünü…
Ve ben,
her mavide seni buldum;
meğer gökyüzü değilmiş
sana bakınca güzelleşen dünya,
senmişsin
dünyamı maviye boyayan.
Kayıt Tarihi : 23.09.2026 16:38:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!