Masumlar Şiiri - Kasım Kobakçı

Her bakımdan saftırlar, leke tutmaz yürekler,
Kirli bir iştir yalan, kılıç çeker gerçekler,
Yorgunluktur açıkça, solup düşer çiçekler,
Yalan bilmedikleri, için midir masumlar?
*
Zalimlerin sesidir, gökyüzünü karartan,
Menfaattir çamuru, bu ellere damlatan,
Zehirli bir nefistir, bu nefreti fırlatan,
Hile bilmedikleri, için midir masumlar?
*
Yüzlerinde nur parlar, gözlerinde bir ayna,
Düşmezler bu hayatta, kirlenmiş bir isyana,
Gülümserler sessizce, zehir kusan insana,
Kibir bilmedikleri, için midir masumlar?
*
Doğanın bir sesidir, yankılanır derinde,
Huzur bulur adımlar, koca dağlar serinde,
Yanlışlık barınamaz, bu tertemiz yerinde,
Riya bilmedikleri, için midir masumlar?
*
Koro halinde söyler, rüzgârların korosu,
Aydınlıktır aslında, karanlığın sorusu,
Bozulmamış ormandır, o ruhların dokusu,
Günah bilmedikleri, için midir masumlar?
*
Bir ağır marş gibidir, yürüyüşü zamanın,
Değeri yoktur burda, kalpten kopan yalanın,
Gölgesinde dururlar, güneşi bol ormanın,
Leke bilmedikleri, için midir masumlar?
*
Hesap sormaz kimseler, onlara bu hayatta,
Kötülük barınamaz, böyle sağlam halatta,
Her zaman güvendedir, bulundukları katta,
Zulüm bilmedikleri, için midir masumlar?
*
Sonsuzluk kapısında, bekler hepsi yan yana,
Merhamet seli akar, o çorak ve boş hana,
İyilik dokunacak, buz tutmuş her bir cana,
Nefret bilmedikleri, için midir masumlar?