Masum Hayat Şiiri - Kasım Kobakçı

Irmaklar taşıyorken, sulara direniyor,
Çakıllara sürünür, rüzgarlar dondururken,
Dalgalar aşıyorken, sellere bileniyor,
Kayalara bürünür, tufanlar savururken.
Yengecin kıskacında, çırpınan masum hayat,
Zalimler pençesinde, inleyen fani dünya,
Yengecin kıskacında, çırpınan masum hayat.
*
Kötüler kazanıyor, doğrular dışlanıyor,
Yalanlar söylenerek, beyinler yıkanıyor,
Hainler uzanıyor, aydınlar taşlanıyor,
Talanlar gizlenerek, mülkler yağmalanıyor.
Kıyıya vuran dalga, silerken izimizi,
Mahşere ilerleyen, sürüler eziliyor,
Kıyıya vuran dalga, silerken izimizi.
*
Dostlar sırtından vurur, maskeler düşüyorken,
Rüzgarlar, fırtınaya dönerken denizlerde,
Düşmanlar pusu kurmuş, tenimiz üşüyorken,
Girdaplar çoğalıyor, esrarengiz izlerde.
Vurgun yemiş balıklar, diplere gömülüyor,
Kasırga göbeğinde, gemiler batıyorken,
Vurgun yemiş balıklar, diplere gömülüyor.
*
Sürüklenip gitmemek uğruna, savaşıyor,
Pınarlar kuruyunca, çöllere sürgün düştü,
Tepeler devrilerek, bağrına ulaşıyor,
Kaynaklar zehirlenip, göllere vurgun düştü.
İnadına adımlar atılır, yokuşlara,
Feryatlar yankılanır, vadiler daralırken,
İnadına adımlar atılır, yokuşlara.
*
Yıldırımlar düşüyor, ormanlar tutuşurken,
Nehirler zehir taşıp, toprağı dağlıyorlar,
Kayalar ufalanıp, zeminler vuruşurken,
Çınarlar devrilerek, yolları bağlıyorlar.
Uçurumlar ucunda, bekleyen yorgun yolcu,
Sonbahar rüzgarına, karışıp savruluyor,
Uçurumlar ucunda, bekleyen yorgun yolcu.
*
Kalabalık sokaklar, dilsizce dinliyorlar,
Yanaklar ıslanmıyor, gönüller taşlaşıyor,
Odalarda insanlar, sessizce inliyorlar,
Duygular kaybolarak, umutlar paslaşıyor.
Vicdanın terazisi, parçalanıp atılmış,
Şehirler kirlenerek, zindanlara dönüyor,
Vicdanın terazisi, parçalanıp atılmış.
*
Işıklar parlayacak, sabahlar uyanınca,
Sokaklar şenlenecek, zincirler kırılınca,
Türküler çınlayacak, bülbüller dolanınca,
Çiçekler serpilecek, tohumlar saçılınca.
Baharın kokusuyla, canlanacak bedenler,
Zalimlerin tahtları, yıkılıp gidecektir,
Baharın kokusuyla, canlanacak bedenler.