Masalın Yarım Kalan Yeri

Bir varmış, bir yokmuş diye başlardı
‎Bütün masallar…
‎Sen ise benim masalımın
‎En güzel başlangıcıydın sevgili.
‎İlk aşkın masumiyeti,
‎Çocukluğun saflığı,
‎Gizli bir sevdanın heyecanı
‎Ve huzur veren sesin…
‎Hayatıma renk kattı.
‎
‎Ruhumu sızlatan,
‎Askıda kalan ne varsa
‎İlaç oldun her birine.
‎Geldin…
‎Penceremin manzarası sen oldun.
‎
‎Kalbim değerlidir;
‎Değerli olanın solunda
‎Bir çiçek açtı seninle.
‎Ömrümüzün kalan kısmı
‎Hep çiçek açsın istedim.
‎Ama insan
‎Bazen istediğiyle sınanırmış…
‎
‎Olmadı…
‎Yapamadın sevgili.
‎Kıymet bilemedin.
‎
Beklemedin,
‎Yetişmeme izin vermedin.
‎Koşar adımlarla
‎Çektin gittin.
‎
Seni sevmeme bile
‎Katlanamadın.
‎Belki sevgim ağır geldi sana,
‎Belki de
‎Manzaram olmayı kabul edemedin.
‎
Oysa ben
‎Kalbimi sadece
‎Senin soluna emanet etmiştim.
‎Savurdun…
‎Sağa sola,
‎Çer çöp eder gibi.
‎
Meğer
‎Beni tamamen yanlış anlamışsın.
‎Bana da seni
‎Yolcu etmek kaldı.
‎Gözlerimden uğurladım.
‎
Ama bil ki sevgili,
‎Hâlâ yüreğimdesin.
‎Aklın bende,
‎Kalbin bende…
‎Söylesene,
‎Bunlar olmadan
‎Nasıl yaşam sürüyorsun oralarda?
‎
Merak etme…
‎Bende kalanlarına
‎Gözüm gibi bakıyorum.
‎Sadece
‎Zamanla seni kaybettiğime değil,
‎Sana harcadığım zamana
‎Yanıyor içim.
‎
Gelişin bana sürpriz oldu,
‎Gidişin ise
‎Derin bir yara bıraktı bende.
‎Yaşayamadıklarımız
‎Şimdi avuçlarımın içinde.
‎
Bir gün
‎Sen de beni özlersen eğer,
‎Avucunun içine kondur bir buse…

‎Ve bil ki
‎Ben seni artık
‎Özlemlerime defnediyorum sevgili.
‎Ves’selam
‎
‎Serpil U. Ersoy
‎16.03.2026