Masal Değil Gerçek Şiiri - Kasım Kobakçı

Masal yalan değil, çöle döndü ova,
Göçüp giden canlar, kuramazlar yuva.
Yıkılan evlerde, fırtına gecede,
Acıyı anarlar, kor olan hecede.
*
Her an gelebilir, kara ecel sesi,
Masumu arayan, zalimin nefesi.
Savunmasız insan, hedeftir her yerde,
Kurşunlar uçuşur, bu kanlı seferde.
*
Ovada büyüyen, farkındadır inan,
Derdini Rabbine, söyler içi yanan.
Yıkılan evlerin, ıssız köşesinde,
Oynar çocuklar hep, oyun hevesinde.
Ölmediği günü, düşler o küçük can,
Yarınlara bakar, uyansın diye tan.
*
Uzak şehirlerde, garip çocuk olmak,
Tarifi çok acı, erkenden sararmak.
Öksüzdür ve garip, bütün kelimeler,
Zalim değişse de, bitmedi çileler.
*
Hiç bitmeyen bu dert, bize yaşatılan,
Masal değil gerçek, acı anlatılan!