Soğuk bir odada üşüyen bedenimi ısıttım,
Odun yerine yalnızlığımı sobada yakarak...
Üzerinde anılarımı pişirdim içim acıyarak,
Taze bir kaçak çay demleyip uzandım yanına
Karanlık ve avare bir mart gecesinde…
Sıcak ve soğuk karanlık ve yalnızlık
Aşk ve nefret hepsi yakılmak içindi o an…
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta