Tek hücreli bir koğuşun ıslak duvarlarıdır
Yalnızlık anılarımı kazıdım.
Gün ne doğar, ne batar
Senin gibi haindir güneş
Selamsız sabahsız geçer gider,
Mapusane duvarlarını yalar yalandan
Yalnızlık bileklerimde pusu kurar
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
