Manifest Şiiri - Gece Gözlü

Manifest

Senin bana gelişin bir tesadüf değildi,
Kader, adını daha ben doğmadan kalbime mühürlemişti.
Bir manifesttin sen;
Bütün yollar seni işaret ediyor,
Bütün bekleyişler sana çıkıyordu.

Tüm totemler sana döndü,
Bütün yakarışlı sevdalar adını ezberledi.
Ben ne zaman göğe baksam,
Dualarım senden başka kimseyi tanımadı.
aşk, en saf hâliyle sende secde etti.

Bütün sevdalar sana yoğunlaştı.
Kalbimin bütün mevsimleri sende birleşti.
Senden önce eksiktim,
Senden sonra eksikliğin oldum.
Bir ömrü tek bir insana sığdırmanın adıymış meğer sevda.

Dert olma artık bana...
Yarama tuz değil, merhem ol.
Ya kalbimde sonsuza dek kal,
Ya da suskunluğunu benden uzak tut.
Bilirsin en ağır yük,
Sevdiğinin varlığına değil, yokluğuna alışmaya çalışmaktır.

Gel...
Sevdayı ezberleri bozarcasına yaşayalım.
Kimsenin cesaret edemediği kadar gerçek,
Kimsenin anlatamadığı kadar derin sevelim.
Aşkı dillerden değil,
Birbirimizin gözlerinden okuyalım.
Öyle sevelim ki dünya,
Aşkın tarifini yeniden yazmak zorunda kalsın.

Ben seni ömür diye sevdim,
Sen beni vakit diye geçme.
Ben adını her nefesime emanet ettim,
Sen sessizliğini bana miras bırakma.

ben,
Bir kez seni severken,
Bütün ihtimalleri senden yana tükettim.
Eğer bir gün dönersen,
Kapımı çalma...
Kalbime dokun yeter.

Hatırla senin yerin ne bir evdi,
Ne bir şehir,
Ne de bir mevsim...
Senin yerin, adını her andığımda çınlayan kalbimdi.

eğer dönmeyeceksen...
Benden son bir hatıra kalsın sana:
Ben seni hiçbir zaman yarım sevmedim.

Kimi insanlar unutulur,
İz bırakan Bazıları hatırlanır,
Ama bir insan vardır ki...
O, unutulmaz.
O, ömrün boyunca kalbinin en sessiz yerinde yaşamaya devam eder.
Benim için o insan, daima sendin.