yıldızlar doğar geceleyin köyüme
benden habersiz
esin bir yel öper ağaçların tepelerini
kavalıylan yön verir çobanlar sürülerine
bir ses yarışı başlar köpekler arasında
tüm bacalar sigara içer ayazlı akşamlarda
gecenin karanlığını yalayarak gökyüzüne uzanır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta