Maneviyas Şiiri - Selahattin Koca

Bir yel eser yüzümdeki çizgileri okşayarak,
Yılların birbirini kovalayışındaki coşkuya bak.
Zaman bana meydan okuyarak ömrümden halı dokuyacak;
Beden kendini bastığı toprağın altında bulacak.
​
Kaçış var mı? Hangi derdin devasız kaldı?
Kaçırdığın fırsatlar gözünde canlandı.
Biraz düşün, bir hal çaresi var mı?
Mümkünse geçmişe gidip beni düştüğümde kaldır.
​
Ne kadar kolay söylemesi, düşünmesi...
Hataların olmazsa yolunda huşu içindesin.
Niçin peki, dilinde dönüp durur
Milyarlarca kelime içinden bir tanesi?
​
Affet, kayıplarımı telafi edeyim, yardım et;
Pişmanlığım göğsümden çıkıp yardı beni.
Dikiş tutmaz, kurtarmaz uzanacak bir yardım eli;
Tek çıkış istiğfar edip dilemek mağfireti.
​
"Geç olsun" diyemezsin, güçlüğü defeder maneviyatın,
Yanlışa sürüklenirsen düze çıkarır seni önüne katıp.
Dönüp baktığında üzüleceksin hatalarını sayıp;
Mühürlensin gönlüme, dilimden düşmeyen manevi yasım.