MANA MEYDANI
Destur dedik, girdik aşkın nârına,
Bakmayız biz dünyanın kârına, zârına!
"Kime yazdın?" dersin, bak şu hârına,
Biz dert ehlini, duymaya geldik!
Sanma ki her yazan, yazdığın yaşar,
Bazen söz durulur, bazen can taşar!
Cahil olan kişi, bu hâle şaşar,
Biz nefsin bendini, yıkmaya geldik!
Gönül bir ummandır, sığmaz kovaya,
Laf ile çıkılmaz, yüce ovaya!
Kulak asmayız biz, boş iddiaya,
Biz Hakk'ın katına, varmaya geldik!
Gezmedim sanma, bin yol aşmışım,
Kendi ateşimde, gelip pişmişim!
Mekan neyler cana? Sırra şaşmışım,
Biz gönül mülküne, konmaya geldik!
Kalem kâğıt neyler, yürek sızlıyorsa,
Hakk'ın kelâmını can gizliyorsa.
Kalemsiz Şair yolu gözlüyorsa,
Biz birliğin sırrına, doymaya geldik
Kayıt Tarihi : 8.3.2026 00:12:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!