Ömür bir yol, biz de yolcu; vuslat arar dururuz,
Nice dünya nimetinin peşinde koşar da yoruluruz.
Gün gelir mal, mülk, ün düşer birer birer elden,
İnsan, ne aldıysa değil; ne verdiyse güzel gönülden.
Boş ellerle geldik dünyaya, yine boş döneriz,
Gönülde bıraktığımız iz kadar yaşar, sonra söneriz.
Ruhun senden istediği, ne servet ne de şöhrettir;
Bir gönle dokunmak, bir iyilik etmek asıl servettir.
Ey Rıza!
Kalem söz söyler, kılıç susar; sen de iyi dinle:
Ömür geçer, dünya susar; hakikati sen gönlünde dinle,
Ne malına güven ne şöhretine; hepsi bir gün elden gider, seni aldatır,
Bu dünya senin neyine; ardında bırakığın mânâ seni yaşatır.
Kayıt Tarihi : 29.09.2026 20:32:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!