Mânâ Şiiri - Rıza Güler

Ömür bir yol, biz de yolcu; hep vuslat ararız,
Nice dünya nimetinin peşinde koşar, yoruluruz.

Gün gelir servet, şöhret, makam düşer birer birer elden,
Anlarız ki insan, ne aldıysa değil; ne verdiyse güzel gönülden.

Boş ellerle geldik dünyaya, yine boş döneriz,
Ancak gönülde bıraktığımız iz kadar yaşarız, sonra da söneriz.

Ruhun senden istediği, ne altın ne de şöhrettir;
Bir gönle dokunmak, bir iyilik etmek asıl servettir.

Ey Rıza, kalem söz söyler, kılıç susar; sen de dinle,
Ömür geçer, dünya susar; hakikati sen gönlünde dinle,
Ne malına güven ne şöhretine; hepsi bir gün elden gider, seni aldatır,
Bu dünya senin neyine; ardında bırakığın mânâ seni yaşatır.