malum insan bir gün almış eline at uzvunu, ava gider
gider ama giderken bastığı yerde ot bitmez solar çimenler
bir taraftan düşünür kendi kendine bu at uzvu bana ne çok benzer
düşünürken dökülür zülüfleri alnından, anasına sorsan inkar eder
dilin olmuş kösele bilmem neden?
söylenmez ki şimdi her aklına gelen
Zülfü kimi ayağın koymaz öpem nigârum
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum
Devamını Oku
Yohdur anun yanında bir kılca i'tibârum
İnsâf hoşdur ey ışk ancak meni zebûn et
Ha böyle mihnet ile geçsün mi rûzigârum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta