Bir sen varsın sanırdım
İstanbul’da bir de ben,
Evimle işim arasında bir tren
Hep böyle mi gidecek hayat İstanbul’da
Bilemem…
Bilmek istediğimi de kim söyledi,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




rutinleşmiş bir yaşam öyküsü şiirde vucut bulmuş..kutlarım..Melih BAKİ
Ah dostum.. Bende İzmir'de yaşıyorum. Her gün, bir saat geliş, bir saat gidiş işe.
Günlük hesap yapıyorum..
İşe ayrılan zaman 8 saat
Gel git yol zamanı 2 saat
Gitti 10 saat
Uykuya 8 saat
Yemeklere 2 saat
Gitti 10 daha
kaldı 4 saat onu televizyon kapatıyor..
Yani hayat=yatak+yol+iş+yemek+televizyon=ot
Benim evim Maltepe’de,
Senin gideceğin yer Pendik,
Bak son durakta inecek belki de
Karşıdaki hanım teyze
Kaşları dimdik.
çok güzel bir anlatım..
nefisti..
kutluyorum...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta