Malatya insanı merttir yiğittir
Hayınlık fesatlık bilmez hak yemez
Dört dörtlüktür kişiliği
Serttir havası suyu gibi
Oysa yufka yüreklidir kırmaz kimseyi
Bilmez kin nefret üzülse bile
Sayar büyüğünü sever küçüğünü
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




gönlüne sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta